Seðlabankinn hefur hafnað ósk formanna tveggja þingnefnda um að fá útskrift af símtali fyrrverandi forsætisráðherra og fyrrverandi Seðlabankastjóra. Í símtalinu ræddu þeir um 80 milljarða króna lán (500 milljón evrur)  til Kaupþings sama dag og neyðarlögin voru sett, 6. október 2008. Aldrei hefur verið skýrt hvers vegna sú undarlega ákvörðun var tekin. Engin formleg samþykkt bankaráðs Seðlabankans lá fyrir og enginn lánasamningur var útbúinn. Getur staðist að þessi ákvörðun, sem kostaði ríkissjóð tugi milljarða króna, verði aldrei skýrð? Hvað er hægt að kalla slíka stjórnsýslu? Á meðan rannsóknarnefnd Alþingis birtir upplýsingar um fjármál einstaklinga ríkir þagnarskylda um hvernig stjórnvöld tala sig niður á ákvarðanir sem varða þjóðarhag. Er ekki allt í lagi? Ég bara spyr.

Viðtal sem Sveinn Helgason fréttamaður tók við mig í New York í síðustu viku hefur nú verið birt á vef RÚV. Við Sveinn fórum nokkuð víða í þessu 9 mínútna spjalli. Megináherslan var á sölu Actavis til Watson, enda var það tilefni viðtalsins. Ég lagði áherslu á að salan væri mikilvægur hluti af skuldauppgjöri mínu, en ég myndi eignast hlut í Watson þegar fram liðu stundir og væri bjartsýnn á framtíð fyrirtækisins. Ég benti á að lánardrottnar gengju sáttir frá borði.

Kaup Watson á Actavis vöktu að vonum mikla athygli í síðustu viku. Nær allir íslenskir fjölmiðlar fluttu ítarlegar og vandaðar fréttir af sölunni. Þar kom skýrt fram, að salan á einu af stærstu samheitalyfjafyrirtækjum heims var stór þáttur í skuldauppgjöri mínu. Ég lýsti því sjálfur svo í viðtölum að nú væri búið að stokka spilin upp og ég væri kominn með ný á hendi. Ég ætla mér að spila vel úr þeim.